SON NÖMRƏ
 
İÇİNDƏKİLƏR
 
REDAKTORDAN
 
MÜƏLLIFLƏR
 
RUBRIKALAR
 
LİNKLƏR
 
ARXİV
 
ƏLAQƏ

 

FOR
ENGLISH-SPEAKING READERS
 
FROM EDITOR
 
CONTENTS
 
AUTHORS
 
RUBRICATOR
 
ARCHIVE
 
CONTACTS

 

FƏXRİ ŞURA:

Mustafa Cəmiloğlu
(Ukrayna)

İrfan Çiftçi
(Turkey)

Eric Chenoweth
(USA)

Miljenko Dereta
(Serbia)

Ivlian Haindrava
(Georgia)

Irena Lasota
(USA)

Stojan Obradovic
(Croatia)

Ramiz Rövşən
(Azərbaycan)

Tadeusz Swietochowski
(USA)

Petruska Sustrova
(Czech Republic)

Jersy Targalsky
(Poland)

TƏSİSÇİ VƏ BAŞ REDAKTOR:
Vahid Qazi

YARADICI HƏYƏT:
İlahə Rafaelqızı
Hikmət Sabiroğlu
Tehran İmranoğlu
Rovşən Ramizoğlu

DIZAYNER:
Fuad Əliyev

VEB DİZAYNER:
Emil Xəlilov

 

Ünvan:

AZ1001 Bakı,
Mehdi Hüseyn küç. 79\35
(B.Sərdarov küç. 11\35),
Tel.\ Faks:
(994 12) 492 03 56
E-mail: merkez@inamcfp.org

İSBN 9952-8017-0-X

№10 (18) ---- 2005
PƏRDƏARXASI

Girov siyasət
Siyasilər çekistlərin, çekistlər də siyasilərin əsirliyindədir

 

Xüsusi xidmət orqanlarının yanlış məlumatları əsasında başlayan müharibələr yaxın tarixdə az olmayıb. Belə savaşlar sırasına adətən Vyetnam müharibəsini, ABŞ-ın Qrenadaya soxulmasını, Folklend-Malvin adaları uğrunda Britaniya-Argentina savaşını aid edirlər. Ancaq İraq məsələsi onları kölgədə qoyur: bir tərəfdən ABŞ, Böyük Britaniya və onların müttəfiqləri İraqın kütləvi qırğın silahları yaratmaq potensialını hədsiz şişirtmiş, digər tərəfdən kəşfiyyat orqanlarının davranışı son dərəcə siyasiləşdirilmişdi. Xüsusi xidmət orqanları siyasi liderlərin sifarişini yerinə yetirirmişdilər.

Kəşfiyyat və əks-kəşfiyyat fəaliyyətinin demokratiyanın bir çox təməl prinsipləri ilə ziddiyyət təşkil etdiyi məlum həqiqətdir. Məsələn, xüsusi kəşfiyyat orqanları izləmə kameralarından istifadə etməklə şəxsi həyatın toxunulmazlığı hüququnu pozmuş olurlar. Ona görə də bir çox ölkələrdə, xüsusilə də Avropa dövlətlərində xüsusi xidmət orqanlarının fəaliyyətini tənzimləyən qanunların keyfiyyətinə özəl diqqət verilir. Başqa yandan, xüsusi xidmət orqanlarının işinə nəzarət etməli olan məmur və ya qanunvericilərin bu hüquqdan öz şəxsi siyasi və iqtisadi məqsədləri naminə bəhrələnəcəyi ehtimalı hələ də qalır.

2001-ci ilin 11 sentyabrında baş verən terror aktlarından və «yeni terrorizm» fenomeninin meydana çıxmasından sonra bu sahədə durum son dərəcə qəlizləşdi. Hamıya birdəfəlik aydın oldu ki, müasir dövrdə müharibə və sülh arasında sərhədlər silinib, savaşı təkcə dövlətlər yox, azsaylı məxfi strukturlar da apara bilər. Bu səbəbdən dünyada şübhəli əcnəbilərin həbsi və nəzarət altında saxlanılması təcrübəsi geniş yayıldı (özü də bu işlər məhkəmənin qərarı olmadan, xüsusi xidmət orqanlarının əldə etdiyi xəfiyyə məlumatları əsasında həyata keçirilir). Müxtəlif dövlətlərdə yeganə məqsədi terror təhlükəsinin qarşısını almaq olan yeni strukturlar meydana gəlməyə başladı.

Digər bir problem kəşfiyyat və əks-kəşfiyyatla əlaqəli olmayan dövlət strukturlarının fərsizliyindədir. Amerika xüsusi xidmət orqanlarının fəaliyyətini araşdıran Lokk Conson Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsinin (MKİ) yuxarıları hələ 1995-ci ildə ABŞ-ın hava hücumuna məruz qalacağı haqda məlumatlandırdığını aydınlaşdırıb. Mərkəz terrorçuların bir neçə təyyarəni qaçırıb onları çoxmərtəbəli binalara istiqamətləndirəcəkləri barədə konkret xəbərdarlıq da edib. 1995-2001-ci illər ərzində MKİ 12 dəfə bu məzmunlu məlumatı ABŞ-ın ali rəhbərliyinə çatdırıb, amma buna heç bir önəm verilməyib. Beləliklə, 11 sentyabr olayları təkcə kəşfiyyatın acizliyi nümunəsi yox, həm də hakimiyyətin qədərincə peşəkar olmamasının göstəricisidir.

Dövlət hakimiyyətinin yüksək eşalonunun siyasiləşməsi də kəşfiyyatın işinə mənfi təsir göstərir. 2002-ci ildə ABŞ-ın Müdafiə Nazirliyi İraq haqda məlumatlar toplamaq üçün şəxsi kəşfiyyat şöbəsini yaratdı. Çünki MKİ-nin təqdim etdiyi məlumatlar Pentaqonu razı salmırdı (o vaxt bu informasiyaların həddən artıq siyasiləşdirildiyi, yəni ölkə rəhbərliyinin mövqeyinə uyğun hazırlandığı fikri geniş yayılmışdı). Öz növbəsində MKİ 2003-cü ildə Ağ evdə məşhur olan bir fərziyyəni – Səddam Hüseynin «Əl-Qaidə» ilə əlaqələrinin olması fərziyyəsini puça çıxardı. Amma MKİ-nin bununla bağlı müvafiq memorandumu bir qırağa qoyuldu və hadisələrin sonrakı inkişafına heç bir təsir göstərmədi.

Darhem Universitetinin professoru İan Li deyir ki, 1970-ci illərin ortalarına qədər dünyada xüsusi xidmət orqanlarının demokratiyanı müdafiə etməkdən daha çox ona təhlükə yaratdığı fikri hakim kəsilmişdi. Bu xüsusi xidmət orqanları öz imkanlarından siyasi proseslərlə manipulyasiya etmək, siyasətçilərə, həmkarlar təşkilatlarına, ictimai qurumlara təsir göstərmək, bir sıra hallarda isə həm öz ölkələrində, həm də başqa dövlətlərdə qətllər, dövlət çevrilişləri təşkil etmək üçün yararlanıblar.

«Casuslara kim nəzarət edir?» sorğu kitabçasının tərtibatçıları 1970-ci illərin ortalarınacan Qərbin xüsusi xidmət orqanlarının «dövlət içində dövlət» rolu oynadıqlarını və ölkənin birinci şəxsindən başqa kimsənin nəzarətində olmadıqlarını qeyd edirlər. Düzdür, burada bəzi istisnalar da vardı (məsələn, 1952-ci ildə Niderlandda plaş və xəncər cəngavərlərinin fəaliyyətinə nəzarət etmək məqsədilə xüsusi parlament komitəsi yaradılmışdı). 1975-ci ildə ABŞ-da baş verən hadisələrdən sonra bu sahədə vəziyyət xeyli dəyişdi.

1949-cu ildən 1974-cü ilə qədər ABŞ Konqresi MKİ ilə bağlı beynəlxalq qalmaqalların təhqiqatına dair dörd xüsusi dinləmə keçirib. Təhqiqat nəticəsində xüsusi xidmət orqanı əməkdaşlarının vaxtaşırı qanun pozuntularına yol verdikləri məlum olub. Ən çox səs-küyə səbəb olan qalmaqallar isə 1973 və 1987-ci illərdə baş verib. 1973-cü ildə MKİ-nin ABŞ ərazisində ciddi şəkildə qadağan olunmuş gizli əməliyyatlar apardığı ortaya çıxıb. Sonradan bu əməliyyatların dövlət sirlərinin qorunması sisteminin vəziyyətini yoxlamaq məqsədilə həyata keçirildiyi bildirilib.

1975-ci ildə ABŞ-da MKİ-nin fəaliyyətini araşdırmaq məqsədiylə Çörçün Senat Komitəsi (senator Frenk Çörçün adıyla bağlıdır) yaradıldı. Bu strukturun yaradılmasına «Uoterqeyt qalmaqalı» (prezident Niksonun adamları xüsusi xidmət orqanlarının casuslarından onun siyasi rəqiblərini izləmək üçün istifadə edirmişlər) və MKİ-nin bir neçə xarici ölkə liderinin qətlini planlaşdırması xəbəri səbəb oldu. Çörç komitəsinin fəaliyyəti nəticəsində ABŞ parlamentinin hər iki palatası kəşfiyyat üzrə xüsusi komitələr yaratdı. 1980-cı ildə MKİ-yə daimi olaraq bu komitələr qarşısında hesabat vermək tapşırıldı. İcra orqanları da analoji nəzarət strukturları formalaşdırdılar.

ABŞ-ın ardınca Avstraliyanın (1979-cu ildə) və Kanadanın (1984, bu ölkədə xüsusi xidmət orqanlarının fəaliyyətini araşdıran parlament komissiyası da mövcud idi) kəşfiyyat idarələrində də islahatlar aparıldı. Oxşar strukturlar 1988-ci ildə Danimarkada, 1991-ci ildə Avstriyada, 1994-cü ildə Yunanıstanda, 1996-cı ildə Norveçdə, 1997-ci ildə İtaliyada yaradıldı. 1990-cı illərdə Şərqi Avropa ölkələrinin əksəriyyətində, Argentinada, Cənubi Koreyada və CAR-da xüsusi xidmət orqanları nəzarətə götürüldü. Bu ölkələrin hamısında plaş və xəncər cəngavərlərinin qanunları dəfələrlə pozduqları müəyyənləşdirildi.